- Published on
کشتن مردم بهترین فرصت برای ثروتمندان بود
- Authors
“نسلکشی بهترین فرصت برای ثروتمند شدن بود. کشتن مردم سریعترین راه برای پول جمع کردن بود. دولت به ما اجازه داده بود که اموال کسایی که میکُشیم رو غارت کنیم. بهمون میگفتن این حقی هست که خدا به ما داده. اما این موضوع هیچوقت منو سوسه نکرد. خانواده من یه سوپرمارکت بزرگ داشتن و من خودم ماشین داشتم. وقتی قتلعام تو سال1994شروع شد، من بورسیه تحصیل تو یونان رو داشتم و فقط منتظر بودم دانشگاهم رو شروع کنم. پدرخوندهی من معاون رئیسجمهور تو منطقهی خودمون بود، بنابراین ما چهارتا بادیگارد تو خونمون داشتیم، که خیلی حرفهای بودن و اسلحه اتوماتیک داشتن. اونها دوستای خوبی برای من بودن، هر شب میبردمشون مشروب فروشی، روزها با ماشین میرفتیم بیرون و هرچیزی میخواستن براشون میخریدم. آدمهای خوبی بودن. یه شب که مشروب خورده بودیم و داشتیم راجع به نسلکشی حرف میزدیم تصمیم گرفتیم؛ ‘این جریان رو تو محله خودمون تمومش کنیم.’ فردا صبح با صدای جیغ و داد همسایهمون از خواب پریدم. از پنجره بیرون رو نگاه کردم و دیدم یه عده قمه به دست دور همسایهام جمع شدن، درحالیکه سرش به شدت خونریزی میکرد. ما از بچگی با هم دوست بودیم. بنابراین بادیگاردهام رو فرستادم تا نجانش بدن. اون قمه ها نمیتونستن از پس اسلحههای من بربیان. داستان این اتفاق خیلی زود همه جا پخش شد. خانوادههای توتسی به خونهی ما میومدن تا پناهشون بدیم. من و بادیگاردهام هر روز صبح میرفتیم تو خیابونها تا مردم رو نجات بدیم. با ماشین به مزرعههای اطراف میرفتیم، و دنبال آدمهایی که زنده مونده بودن میگشتیم. یه زمانی حدود هفتاد نفر تحت حمایت ما بودن. هیچکس برای ما مشکلی ایجاد نمیکرد. من جوان و مغرور بودم و فکر میکردم در امان هستیم.”

